Hayatla mücadelemde saflarımın çoğunu kaybettiğim günlerdi. Birbirinin aynı olan günlerde bana uzatılan her dalı işte beni kurtaracak dal diye hiç geri çevirmeden tutuyordum.
Daha elimi uzatır uzatmaz kırılacağını biliyordum oysa yenilgiyi asla kabullenmeyen beynim, sevmekten hiç yorulmayan yüreğim, alarm zilleri çalıyordu sanki ikisini de kaybetmek üzereydim.
Ben, ben olmaktan çıkıyordum. Bunu fark ettiğim anda bir şey yapamamanın acısıyla gittikçe kabuğuma çekiliyordum. Zevk aldığım hiç bir şey istemiyordum. Ne beklediğimi de bilmiyordum. Bitmeyen geceler, huzursuz uykular, uyanmak istemediğim sabahlar birbirini kovalıyordu.
Continue Reading »
Bir Aşk Öyküsü
Ben ilkbaharın ilk günü gibi neşeliydim,
Sense sonbaharın son günü kadar donuk.
Sana yaklaştıkca uzaklaşmandan kederliydim,
Yokluğun sevgimin yanında sönük.
Karamsar bir ataşböcegiydin, baharını kaybetmiş.
Tebessümlerine vergi kesmişler, hayatta kaçmıştı.
Ellerin bile nasırlıydı sonbaharın son saatinde,
Aşklarını bile yakışana veremedin, engüzeli kaçmaktı.
Sarı bugday tanesi gibiydi bazen sesin,
Gülmelerin ağlamaların bile derbederim.
Dedim gel gidelim diyar diyar gezelim,
Sinemde duyguda benim, ben sadece onu severim.
Artık sonbaharın son dakikasıydı,
Gözleriydi mazisi gönlünde sevmediği.
Okumadığı mektuplarda gizliydi,
Hataydı hayatı, anıları dökmediği gözyaşları.
WordPress’e hoş geldiniz. Bu sizin ilk yazınız. Bu yazıyı düzenleyin ya da silin. Sonra blog dünyasına adım atın!
